Coole bedrijven weten hoe videocontext werkt!

Ze vallen met bosjes om, maar komen ook als boeketten uit de grond; bedrijven. Elk bedrijf heeft zo zijn eigen manier om zichzelf te laten zien. Tussen al dat promotionele geweld, zie ik genoeg pareltjes die lijken te begrijpen hoe je met beeld fans kunt creëren, ervoor zorgt dat mensen van je merk gaan houden, je helpt om bekendheid te krijgen bij een breder publiek en uiteindelijk…ervoor zorgt dat je als bedrijf een plaatsje op het ondernemend podium verdient.

In deze VLOG serie laat ik je mijn gevonden pareltjes zien; coole bedrijven.

 

PalsProductions initiates concepts & creates visual media that translate your message; being a Company Story, Brand or Product placement or e-learning. A good story needs to be seen!

For more visible facts, take a look at www.palsproductions.nl or YouTube PalsProductions

Advertisements

Gisteren is alles sneller

Het woord gisteren is voor mij bijna magisch geworden. Zo’n woord waarvan ik zou willen dat ik er een paar keer per dag naar toe kon gaan. In mijn tijdscapsule stappen, een dagje (of soms twee) terug zodat ik die extra uren heb om de uitdaging die de klant mij geeft, in alle rust aan te nemen.

Wellicht is het “tijdsdruk” dingetje niet een uniek voorkomen in mijn vakgebied, maar het is wel enorm aanwezig. Jaren geleden schrok ik nog wel eens van het woord gisteren, maar steeds meer staat het woord voor mij inherent aan ; “haastige spoed is zelden goed”.

Een voorbeeld dat ik inmiddels wekelijks voorbij zie komen:

het is donderdagmiddag 16.00 uur en de telefoon gaat. “Ik wil graag een filmpje” zegt hij, “maar er is wel een uitdaging” (daar moeten we ook eens een ander woord voor verzinnen, zoveel van wat ik doe vind ik een uitdaging). “Ik heb het filmpje op maandag nodig, want de deadline is volgende week en ik moet het ook nog “even” laten zien aan het management team” (bij het woord team weet ik al dat er minimaal 2 correctierondes komen).

Op dat moment draait mijn linker hersenhelft al op volle toeren en ga ik zo systematisch mogelijk te werk:

  • Wat is het doel en de doelgroep van de video?
  • Is er al een concept, idee, script?
  • Wat is het budget, is het realistisch?
  • …..

STOP, daar zit een dilemma: natuurlijk zit er spanning op budget en tijd. Want het liefst willen we de coolste film (die viral gaat) binnen 2 dagen, voor een vriendenprijsje.

En dan komt de grote vraag; IS HET HAALBAAR?

Ik maak een rekensom; ik heb nog 3 dagen, waarvan 2 weekend waar ik eigenlijk met zoon 1 naar voetbal moet, zoon 2 skiles heeft, gepland had een driegangen diner te maken met echt verse producten van slager, groenteboer en de biowinkel, het goed-glas-wijn gesprek met mijn man zou hebben en de zondag al bankhangend wilde doorbrengen om de (vak) literatuur eens bij te werken.

Is deze film het waard om hier een dikke vette streep door te zetten?

Is het, in uren die ik dan overhoud, überhaupt haalbare zaak om een kwalitatieve video te maken die op maandag naar het management team gaat, dat zegt, “goed geregeld collega en zo snel ook, vlaggetje voor jou”. Klant blij en belt de volgende keer weer (veel te laat) want ik zorg ervoor dat hij kan stralen.

Mijn zoon zei laatst; “ Mijn mama vind sporten leuk, ze kijkt er graag naar.” Op dat moment heb ik, met een kleine knoop in mijn maag, toegegeven dat ik inderdaad zelf niet graag een marathon loop, maar wel kan genieten van het (vroegere?) Nederlands elftal…Inmiddels ben ik tot het inzicht gekomen dat ik eigenlijk wel van sport houdt; Ik vind het namelijk een enorme sport om een opdracht aan te nemen die eigenlijk onmogelijk lijkt. Om de competitie aan te gaan en te zorgen dat er, vaak in de laatste minuten, toch gescoord wordt.

Met de adrenaline door mijn hele lijf, zet ik dat driegangen diner maar even aan de kant, bankhangen kan altijd nog… Maar eerst kijk ik even naar de voetbalwedstrijd van mijn zoon, wie weet haal ik er nog wat interessante tactieken uit, die ik kan gebruiken om de coolste film binnen 3 dagen te maken!

Note to myself: Ondertussen lijkt het me wel een prima plan om toch eens iets te doen aan de “last minute planning” van sommige klanten, want een wedstrijd op zijn tijd is prima, maar een echt hoog niveau bereiken, daar is meestal toch echt training en voorbereiding voor nodig…

Beelddenken of beeldbeleven?

Mijn gedachten gaan alle kanten op wanneer iemand mij vraagt wat ik doe voor mijn werk. Allereerst voelt mijn dagelijkse bezigheid niet als werken, maar als hobby. Dilemma, want als ik dit zou vertellen, hoe serieus nemen klanten mij dan nog?

Vaak verval ik, vanwege de effectiviteit, in woorden als; videoproducer, ondernemer en creatieveling. Op zich allemaal waar, maar het dekt voor mij lang niet de lading van hetgeen ik het liefst doe. Natuurlijk ben ik producer, maar dat is meer een middel om mijn verhalen te vertellen. Zoals een autocoureur die een auto nodig heeft om zijn wedstrijd te winnen. Hij zou dit ook op een fiets kunnen doen, maar dan was het toch echt een wielrenner.

Natuurlijk ben ik ondernemer, ik regel, plan, ben actie- en doelgericht, ik creëer en voer uit, ik ben zeker ondernemend, zit niet graag stil, heb altijd 101 gedachten en ideeën waarvan 80% weer neerdwarrelt en niets van terecht komt en uit die andere 20% ontstaan genoeg leuke projecten om weer verder te ondernemen. Inmiddels ben ik zelfs een ervaren ondernemer en weet dat als 1 van die gedachten me bezig blijft houden en langer dan een maand in mijn hoofd dwarrelt, dat ik er dan wat mee moet gaan doen. In actie komen, opschrijven, tekenen, uitbeelden. Vandaar dat mijn computer vol staat met half afgewerkte video’s, blogs en krabbels. Vaak zwaar niet-gestructureerd, wat dan weer een typisch kenmerk van “een creatieveling” is. Rood staat de ene keer voor “moeten”, de volgende keer voor “passie”en “willen”, ik houd namelijk niet van standaarden en kaders.

Ik heb geprobeerd mijn werkzaamheden te bundelen in 1 woord: Beelddenker. Ik voel me gemakkelijker bij beelden. Geef me een plaatjesboek en ik verzin een verhaal, geef me een camera en ik laat een verhaal ontstaan, liefst ongestructureerd, gewoon een verzameling van beelden die mooi zijn, die authentiek zijn en die een moment vast leggen. De structuur komt later. Dat is productie.

Het nadeel van een woord als beelddenker is dat het marketingtechnisch te vaag is, wie begrijpt in hemelsnaam wat je doet als je zegt dat je Beelddenker bent? En echt onderscheidend is het waarschijnlijk niet. Er zijn heel veel mensen die bij een verhaal direct beelden in hun hoofd zien verschijnen. Maar de kunst is niet het oproepen van beelden, maar hoe je er naar kijkt. Daar zit, volgens mij, het onderscheidend vermogen van de beelddenker. Ben je ook in staat om de beelden om te zetten naar iets wat prikkelt, wat kan verleiden, wat mensen beweegt om actie te ondernemen?

Beelden zie ik ook, wanneer ik met klanten praat over hun bedrijf, wanneer ik rondloop en kijk naar hun werkzaamheden, wanneer ik prikkel met vragen en zie of mensen passie hebben voor wat ze doen. Ik zie direct een verhaal, in beeld. Vaak maken klanten zich zorgen over het omzetten van hun verhaal in beeld. Ik nooit. Daar zit mijn kracht, ik ontzorg door hun verhaal uit te beelden. Niet alleen heel pragmatisch door het omzetten van tekst in beeld, maar door er een authentiek gevoel in te leggen, door beeld, audio, tekst en kleur te laten matchen. Heel soms vertelt een klant niet wie hij is, maar wat hij wil zijn. Dan wordt het lastig om de beelden daarop aan te laten sluiten. Ik weiger een palmboom in een achtertuin te tekenen wanneer de tuin in werkelijkheid een ijsvlakte is.

Dat heb ik moeten leren, vertel een verhaal dat integer is en authentiek. De beste bedrijven leven op hun missie en kunnen deze verwoorden op elk moment en door elke werknemer. Het zijn niet de verhalen die opgesteld zijn door de afdeling PR en verkocht worden aan hun werknemers. Je moet het voelen en zijn. Dat is misschien wel de beste manier om mijn functie te beschrijven; ik denk niet alleen beeld, ik leef in beeld, ik ben een Beeldbelever.

P.S. Mijn beelden kun je o.a. vinden op www.palsproductions.nl