het is vast eenzaam aan haar top…

22 hoog op een flatgebouw sta ik, in mijn “bouvakkerskloffie” en veiligheidskettingen die aan een bak zijn vastgemaakt. De bak waarmee ik zal gaan afdalen om abseilers te filmen. Ik kijk over de rand en bedenk me dat die veiligheidsketting me niet gaat helpen als de bak naar beneden stort.

Typische vrouwengedachte in een mannelijke omgeving…Maar hé, voor even ben ik wel de enige vrouw aan de top en ik zie de mannen respectvol kijken wanneer ik mijn enorme camera apparaat op mijn schouder gooi en aan de slag ga!

Wat is dat toch, die discussies over vrouwen in de mannenwereld? Zojuist las ik nog een artikel met de titel “Vrouwen, jullie moeten lawaai maken!” waarin benadrukt wordt dat er een database moet komen met geschikte vrouwen voor topposities zodat iedereen die het wil kan werken op zijn of haar niveau. Hier gaan mijn nekharen dus van overeind staan, wat een onzin!

Wanneer we iedereen DIE HET WIL willen laten werken op zijn of haar niveau, stop dat geld dan in scholing en begeleiding, dan ligt er in ieder geval een basis waarmee de juiste persoon op de juiste positie terecht komt, ongeacht vrouw of man.

Want waarom in hemelsnaam hebben we een vrouwelijke minister Bussemaker die het nodig vindt om de vrouw in een slachtofferpositie te zetten? De vrouw moet weer eens meer gaan werken, meer kansen krijgen, superheldin worden en de man van de troon stoten.

Gek genoeg zijn het dan juist vrouwen die het nodig vinden om zich druk te maken over het verschil tussen man en vrouw. Ik vraag me echt af of deze vrouwen wel eens oprecht hebben geluisterd naar wat de gemiddelde vrouw wil? Een kleine rondvraag in mijn omgeving leert mij dat weinig vrouwen die ik ken (ik geef toe, het is een kleine steekproef t.o..v. de gemiddelde vrouw in NL) zich echt druk maken om het MOETEN bereiken van “de top”. Enerzijds omdat ze vooral iets WILLEN doen wat ze leuk vinden en anderzijds omdat heel veel vrouwen in mijn omgeving al het gevoel hebben in de top te zitten. Danwel met een prachtig eigen bedrijf, danwel met een super uitdagende functie. En zelfs de vrouwen die genieten van hun kroost en BEWUST een stap terug hebben gedaan in hun werkende cariere, daar heb ik immens respect voor. Zolang het maar je eigen keuze is en je er van geniet.

Zelf werk ik in een mannenwereld. In mijn schoenenkast staan hoge hakken naast veiligheidslaarzen, kekke franse barrets naast plastic helmen. Ik til dagelijks tientallen kilo’s aan statieven en camera’s, knutsel met lichtsets, praat mee over verschillende soorten kabels, softwareprogramma’s, maar ik kan me net zo druk maken over het breken van een nagel als elke andere vrouw.

Ik gebruik mijn vrouwelijk charmes in verkoopgesprekken, dat dan weer wel, maar ik kom binnen op mijn creativiteit en mijn inlevingsvermogen in de klant en zijn product. Of dit nu een transportbedrijf of een modeketen is. Kwestie van nieuwsgierigheid en ondernemerschap.

En dat ondernemerschap is nou misschien wel net de crucs van deze kwestie. Want waar hebben deze vrouwen het eigenlijk over? Het Nederlandse bedrijfsleven bestaat voor meer dan 50% uit zelfstandigen en MKB bedrijven (bron: http://www.kvk.nl). Die hebben helemaal geen Raad van Toezicht en Commissarissen, daar maakt niemand zich druk om aandelen (behalve het marktaandeel misschien) maar om ondernemen, de weide wereld ontdekken, creatief met kansen omgaan. Waarom zou een Minister zich dan zo druk willen maken om een database met vrouwelijke namen die terecht moeten komen bij een kleine 1500 bedrijven in Nederland?

Ik voel me rijk dat ik de ene ochtend mijn kids op de fiets naar school kan brengen en de volgende dag in de auto stap op weg naar een filmshoot. Wanneer ik dan één of andere vrouw hoor zeggen dat “de vrouw” echt haar eigen kinderen niet op hoeft te halen en meer moet gaan werken om “de top” te bereiken, gaan mijn haren overeind staan. Het is vast eenzaam aan haar top, maar wel erg gezellig op “mijn” schoolplein…

Advertisements

Passie voor Storytelling

Wat is het verhaal dat wij voor u kunnen vertellen?

Vroeg ik aan de klant…en zijn wenkbrauwen gingen omhoog. Daar had hij nog niet echt over nagedacht. Wel dat het “iets met een filmpje” moest zijn.

Dit zijn de mooiste klanten; die nog niet exact weten hoe ze de boodschap moeten verpakken, maar wel inzien dat het visualiseren ervan een grotere kans van slagen heeft dan 1 op 1 de boodschap keer op keer zelf vertellen of lappen tekst schrijven waarvan in ieder geval zeker is dat het met een mooie kaft erom in de kast belandt.

Ik ga in actieve houding tegenover de klant zitten. “Geef mij nou eens in 3 woorden aan wat de kijker moet onthouden”. Altijd garantie voor een goed gesprek. Er zijn er maar weinig die hun 1-minute-pitch volledig onder controle hebben, dus meestal mondt dit uit in een lang verhaal over doelstellingen, normen & waarden, must-sees en must-knows waarbij we op het einde nog even keuvelen over de huisstijl. Dat is namelijk wel zo prettig, want meestal is de huisstijl één van de zaken die de klant prima op orde heeft, dat geeft zelfvertrouwen en een startpunt.

Omdat ik dagelijks in de weer ben met het digitaal opbouwen van verhalen, vind ik het heerlijk om in zo’n gesprek mijn blocnote met kleurtjes erbij te pakken. Dat schets zo lekker weg, tegenwoordig onder de noemer “mindmappen”, voor mij is het een eerste tekening van wat een verhaal moet gaan worden, wie de hoofdpersoon is, voor welke kijker we het verhaal gaan maken en wat de kijker vooral wel en niet mag gaan onthouden.

Het verhaal dus, we weten allemaal dat een goed verhaal leidt tot meer toegevoegde waarde van een product of organisatie. En iedereen houdt van een goed verhaal. Mijn kinderen vertellen dagelijks (soms iets te) veel verhalen, nee sterker, ze doen hetzelfde als wat ik doe: ze tekenen de verhalen op! Mijn oudste wil striptekenaar worden ( en DJ, maar dat terzijde..) en zit regelmatig, net als ik, naar een wit blad papier te staren tot dat ene briljante creatieve idee verschijnt om zijn verhaal op te tekenen. Herkenbaar, al zit ik dan voor een beeldbuis en staar naar een lege tijdlijn die gevuld moet gaan worden met content….Maar hé, dat is mijn passie. En ook al frustreert het me keer op keer als ik niet direct dat lege vel weet in te vullen, uiteindelijk hou ik van verhalen vertellen wordt dat witte stuk papier vanzelf een gedetailleerde tekening!

De “WAT” van het verhaal is bekend, dat heb ik opgetekend tijdens mijn gesprek bij de klant. Mijn grote uitdaging ligt vooral in de “HOE”. Een verhaal vertellen is namelijk 1 ding, maar een goed, pakkend verhaal visualiseren en zorgen dat het door de kijker niet vergeten wordt, tsja… dat is een ander verhaal. Mijn houvast en 3 tips voor als je ook een verhaal in beeld wilt brengen;

1. Maak eerst de kop en de staart; een intro en outro van ongeveer 10 seconden. In de intro laat je zien wat je GAAT vertellen en wie je bent, in de outro laat je zien wat je HEBT verteld en nogmaals wie je bent.

2. Kill your darlings. Wij beelddenkers zijn over het algemeen slecht in het elimineren van beeldmateriaal. Er zijn zoveel visuele hoogstandjes die zo lekker weg kijken. Stel jezelf altijd de vraag of het bijdraagt aan de boodschap. Kijk maar eens een willekeurige nieuwsuitzending en je zult verbaasd staan over het aantal beelden dat niets met de boodschap te maken heeft, maar waarschijnlijk in het verhaal gemonteerd is omdat de editor het een interessant beeld vond (of er niet genoeg relevant materiaal was)

3. Maak gebruik van alle zintuigen; goed beeld met slechte audio: komt niet over bij de kijker. Goede audio met slecht beeld: komt niet over bij de kijker… Het is net als het bereiden van een gerecht; zoek de juiste mix en hoeveelheid van ingrediënten

Aan het einde van het gesprek vroeg ik aan de klant “ En HOE zou u het verhaal vertellen?” Zijn wenkbrauwen gingen weer omhoog en er verscheen een brede lach: “Tsja, Monique, daarom zit jij hier, dat is jouw vak..”

Gelukkig maar, weer een verhaal dat ik mag gaan vertellen!

Passie voor Gastvrijheid

Gisteren had ik een filmshoot in een hotel. Al jaren maak ik regelmatig korte sfeervideo’s van hotels en inmiddels heb ik bij zo’n 150 hotels in de keuken mogen kijken. Elke keer wordt ik toch weer blij verrast door het enthousiasme van de medewerkers. En soms, zoals gisteren, is het een echt feestje! Het begint al als ik de avond voor de shoot aankom, er is een kamer voor me geregeld. Prima kamer, heerlijk ontbijt, maar vooral de glimlach van de receptioniste bij aankomst en het gemeende “eet smakelijk” om 6.15 in de ochtend, is wat me doet glimlachen. Fijn dat de ontbijtdame heeft besloten met een glimlach uit bed te stappen en mij haar energie geeft zo vroeg in de ochtend!

Routinematig ga ik aan de slag met het opstellen en klaarzetten van mijn cameraspullen. Om mij heen strijkt de marketingmanager het bed strak, loopt de housekeeping met spray de spiegels te boenen en wordt een 18 jarige stagiaire in de visagie gezet.

Geen champagne op de kamer, besluit de marketing manager. En inwendig moet ik lachen; Heerlijk, je hotelkamer laten zien zoals een gast hem krijgt en niet opleuken met zaken die er normaliter ook niet zijn. Bij mij scoort ze punten. (overigens al direct toen ze de strijkbout oppakte i.p.v. deze aan haar stagiaire te geven)

Aan het einde van de middag zitten er inmiddels twee stagiaires als volleerd acteur te keuvelen aan de bar. Terwijl wij sfeerbeelden schieten, wisselen zij Facebook vriendschappen uit. Voor het beeld wil mijn collega de barvrouw eerst het glas van de man in laten schenken. Ik hoor mezelf een gouden regel prediken: jammer voor de perfecte compositie, maar eerst de man inschenken? Ladies first, de vrouwelijke stagiaire straalt; toch leuk zo’n stageopdracht!

12 uur later staat alles erop, het doet me denken aan een dagje jobben tijdens mijn studie aan de Hotelschool. De Marketingmanager geeft me drie zoenen en een snack voor onderweg mee. Of ik nog eens terugkom en dan maar even moet bellen als ik in het hotel wil verblijven.

Mijn stelregel is het ontzorgen van klanten, maar gisteren ontzorgde zij mij!

Filmtip: denk in korte scenes

In de vakantietijd zie je ze weer overal: toeristen met allerhande handycams die hun hele sightseeing beleven door het oog van een lens. Ze lopen achteraan in de groep en draaien van links naar rechts, naar links, naar boven, naar beneden…

Hoewel ik me erg kan vermaken met het aanschouwen van dit ijverige type amateur-cameramannen (en vrouwen), vraag ik me vaak af hoe groot de teleurstelling moet zijn voor de maker van de video, wanneer bij thuiskomst minimaal 60 minuten tape doorgeworsteld moet worden om 10 minuten relevante, visuele informatie te vinden.

En dan de trotse vader die zijn videocamera op zijn statief plaatst bij aanvang van de schoolmusical van zijn kind, op de play-knop drukt en vervolgens 45 minuten zijn camera laat draaien. Met een beetje pech is de harddisk net vol wanneer zoon of dochterlief het applaus met een grote buiging in ontvangst neemt.

Ooit een commercial, documentaire of film gezien bestaande uit 1 shot? (uitgezonderd de absoluut fantastische scènes van Quintin Tarantino waar je rustig minuten naar een tweegesprek kijkt en geen enkele drang hebt van gezichtspunt te veranderen (zie Pulp Fiction vanaf 3.44 minuten: http://youtu.be/wTAh_ih8oCA).

De camera bepaalt wat de kijker ziet en neemt de functie van de ogen over. En je ogen fixeren ook geen 45 minuten op een zelfde brandpunt. Je wordt geanimeerd doordat je afgeleid wordt, kijkt van links naar rechts, scherp stelt op dan weer 1 persoon, dan weer het complete podium waar de persoon zijn act uitvoert.

Het is niet voor niets dat een sportwedstrijd of Tv-show door talloze camera’s geregistreerd wordt: de close up van de presentator, een wide shot van het totale speelveld en de actie en reactie van het publiek. Samen zorgen ze ervoor dat de kijker alle informatie ontvangt om niet alleen te begrijpen waarnaar hij kijkt, maar ook geanimeerd te blijven.

Daarom een #1 tip voor een goede video: denk in korte scènes!

Of het nu gaat om een vakantievideo of een bedrijfscommercial: wissel je beelden snel af, bouw je verhaal op vanuit verschillende perspectieven en laat meer zien dan alleen een minuten durend totaalbeeld. Wissel korte totaalbeelden af met een close up, of verander van plaats. Houd altijd de vraag in je achterhoofd: “Vind ik het interessant wat ik zie?” Wanneer je zelf je interesse verliest, zal je publiek dit zeker doen!

Een gemiddelde scène in een korte (bedrijfs) video duurt ongeveer 10 seconden, en dit is inclusief overgangen! Ben niet bang iets te missen. De kunst is niet een lange scène te filmen, die je achteraf tot 10 korte scènes moet snijden, maar film 10 korte scènes die afwisselend genoeg zijn om bij de montage een mooie geanimeerde film te maken! Zo voorkom je bij thuiskomst van vakantie dat je videomateriaal in de kast verdwijnt. Want wie heeft er tegenwoordig nog zin en tijd om een scène van 45 minuten te monteren tot iets vermakelijks?

Ondernemen of Opnemen?

Aan het einde van het jaar ben ik weer echt aan het ondernemen. Het is zo’n theoretisch einde en tegelijk een begin van iets, alsof je over een week begint aan een nieuw opstel. Administratief moet het jaar afgesloten worden, de mailbox en harde schijven worden opgeruimd en voor de handigheid maken we vast mapjes voor 2011 zodat we 1 Januari fris kunnen starten met het maken van nieuwe documentjes.

Persoonlijk ben ik liever aan het opnemen dan ondernemen. Hoewel het winterse weer praktisch gezien een drama is en alle afspraken buiten de deur afgezegd zijn de afgelopen weken, is het natuurlijk fantastisch om het winterse landschap op beeld vast te leggen. Weer even terug naar de roots en het voelt als hobby; snowboots aan, camera in de rugzak en de bossen in, wauw!!

Nog geen half uur op pad en ik zie al een paard met arreslee naderen, nog meer mensen die hun werk aan de kant hebben gezet en even aan het genieten zijn van de mooie dingen in het leven. Wat een toeval dat onze paden kruisen. Of moet dit zo zijn? Dat je mooie en inspirerende zaken alleen ziet wanneer je niet te hard zoekt? Ik zou het graag geloven, want het klinkt zo heerlijk magisch. Maar hoe kan het dan dat ik zo veel inspirerende mensen tegenkom op de netwerkborrels en congressen waar ik heen ga? Dat ik elke dag wel mooie teksten voorbij zie komen op Twitter, linkjes die mij weer op ideeen brengen? Het is niet dat me dit overkomt, want ik houd het bewust bij, zowel het online als offline netwerk waar ik me in begeef.

Deze week was er een documentaire op TV over het gebruik van Social Media.Hierin werden de voor- en nadelen van Social Media belicht en volgens de documentairemaker zijn dit duidelijk twee verschillende werelden. Volgens mij is 2010 het jaar van de grote vraag of Social Media nu een hype is, heeft het nut, is het overtrokken, neemt het de offline wereld over?

Als je het mij vraagt is het benadrukken van deze vragen vooral een hype en ondertussen maakt iedereen op zijn eigen manier wel of geen gebruik van Social Media. Net zoals er mensen zijn die elke dag de kroeg in gaan en mensen die liever thuis op de bank hangen. Mensen die in elk restaurant in Nederland gegeten willen hebben en mensen die intens genieten van het oud hollandse stamppotje van oma. Mensen die elke nacht in een ander hotel in Amsterdam slapen en mensen die blij zijn dat ze een huisje voor zichzelf hebben. Het sociale netwerk waarin mensen zich begeven is helemaal niet zo anders dan de manier waarop men zich in het offline netwerk presenteert.

Kortom; ik laat me graag verrassen en inspireren waardoor ik blijf genieten van het ondernemen. Soms is dit offline bij vrienden, soms is dit online door een leuke Tweet en heel soms is dat door een mooi moment, wanneer het sneeuwt en een arreslee door de sneeuw getrokken wordt door een prachtig paard en ik toevallig met mijn camera voorbij loop en het kan vastleggen op beeld. Dat is nou weer mijn ding; ondernemen door op te nemen..

 

Time Marketing

Ik heb groot respect voor de hedendaagse Marketeers. Ruim 10 jaar geleden had ik een solide basis als Marketeer met het op zak hebben van NIMA A en NIMA B. 5 jaar later merkte ik dat het tijd geworden was om nieuwe inzichten op te doen met betrekking tot de inzet van je marketingmiddelen. Ik heb heel wat Marketinggoeroes voorbij zien komen. Maar welke goeroe mij ook inspireerde en welke theorie ik aanhing; de marketingmiddelen waren traditioneel offline en je was al erg creatief wanneer je aan e-mail marketing deed. 5 jaar later is e-mailmarketing passé. Niet omdat Marketeers dit geen goed middel meer vinden. Welnee, Marketeers zijn nog steeds in grote getale traditioneel en houden van zekerheid. Verstuur een e-mail en n=1, je weet aan wie je hem verstuurd, dus je kunt direct meten of het effect heeft. Wetgeving heeft bepaald dat Marketeers weer plaats mogen nemen op hun creativiteitskruk. En gelukkig was daar Social Media en de mogelijkheid om op nieuw te verrassen. Op zich ook fantastisch voor de nieuwe jonge generatie Marketeers. Waren wij nog Product Manager, RelatieManager of Actiemarketeer, ik stel me voor dat er inmiddels Twitter Marketeers, Facebook Marketeers en News Letter Researchers zijn. En daarboven heb je dan een Online Marketeer als leidinggevende binnen het Marketing Team van Online en Offline Marketeers. Want wat valt er ongelooflijk veel te managen tegenwoordig. Nu ik zelf werk als zelfstandig ondernemer, merk ik dat ik regelmatig net even de laatste nieuwtjes heb gemist. En dan ben ik al iemand die bijhoorlijk gebruik maakt van de integratiemogelijkheden van verschillende Social Media. Het is vooral het gebrek aan tijd waardoor ik niet meer elke nieuwsbrief scan, leuke sites dagelijks bekijk. Dit is natuurlijk gemakkelijk te verhelpen met RSS Feeds, maar ik heb al zoveel voorbijkomende Twitters en News Feeds van mensen die bijvoorbeeld via Foursquare ergens inchecken en dit maar al te graag melden. Wil ik dat weten? Ja en Nee. 80% is voor mij totaal niet interessant, maar die 20% kan nou net even de leuke tip zijn waarnaar ik op zoek ben. En om die 20% eruit te filteren, moet ik dan toch weer 100% scannen. Ik heb lang geprobeerd om media als Twitter en Facebook te vermijden. Niet omdat ik het nut er niet van inzie, maar omdat ik doodsbang was geen tijd meer te hebben voor mijn werk. Dom, want wie weet wat ik aan tips, netwerk en nieuws gemist heb! Ik was zo druk met ondernemen dat ik even vergeten was wat ik zo leuk vond aan het Marketing vak. Dus nu heb ik mijzelf, naast eigenaar / ZZP’er, Cameravrouw, Conceptencreator en Account Manager ook maar benoemd tot Social Media Marketeer en News Letter Researcher. Je kunt me vinden op @PalsMonique waar ik je graag meer tips geef over videogebruik (mocht je dit in andere nieuwsbrieven of tweets missen), Facebook en LinkedIN voor mijn zakelijke en privé netwerk en Youtube voor mijn video’s. Uiteraard kun je ook alles koppelen zodat je in één keer alles van mij weet en ziet. Ik ben helemaal klaar voor de nieuwe wereld, een open online boek….wil iedereen die meer ervaring heeft met het managen van de tijd om alles bij te houden en niets te missen zich nog even bij mij melden?

 

2D, 3D or 4D, Walking through Dimensions

In my teenage years I was remarkably bad in maths. My hands went sweaty when I even heard there was also a Z-coordinate next to the X and Y coordinates. I dropped my math lessons as soon as possible and later in working life just knew that it wasn’t one of my USP’s. Luckily I never needed to calculate in a 3 way dimension way anymore and lived happily everafter….until now…

With 3D animation coming up, I get nervous again. This will be the next future in video (post)production and at one point my ambition and curiosity eagers to learn more about 3D animation. On the other hand, my mind keeps telling me not to build little paper cubes again to try to understand where the x,y and z coordinates are located related to the center of the cube…

The thing is that 3D makes images far more interesting and vivid. My hand tickles to create something beyond a flat video and in my head I keep on seeing those fantastic compositions.

Walking on the IBC Exhibition Floor a couple of months ago, I felt rather funny, putting on glasses to reach the Avatar effect. Luckily, I was not the only one, lots of producers rather shy put on their glasses and hoped not to see anyone familiar while secretly enjoying the 3D experience.

The large icons as Canon, Sony and Panasonic are still divided about the direct use of 3D products. On one hand, they produce 3D camera’s already, on the other hand they like the people to think you can make the same effect by putting 2 camera’s next to each other. In my opinion a simple conclusion but not workable for the professional film producer 😉

As I am still trying to get a full picture on 3D, I must confess that I am already behind while writing this blog. Last November Polo Ralph Lauren already experimented with 4D on their flagship store in New York. Amazing, at least now we know that, whatever digital platform you can handle for the moment, it is a great marketing tool ….

 

 

Misset Terras Top 100, gastvrijheid achter de schermen?

Een terugkerend feestje; de terras Top 100 van de Misset Horeca. Persoonlijk vind ik het heerlijk om weer nieuwe tips te krijgen voor een leuke plek in de zon, zeker met deze heerlijke zomer! En voor de bedrijven die een nominatie hebben gekregen kun je jezelf waarschijnlijk geen mooier moment voorstellen, zo vlak na de drukte van het WK en de Tour. Weer wat nieuwe promotie en daar wordt goed gebruik van gemaakt. Op de meeste websites prijkt het Misset Terras Top 100 logo al op de homepage. Verrassend om te zien dat bedrijven enerzijds direct reageren als het op positieve en gratis PR gaat, maar daarnaast op diezelfde website nog steeds WK menu’s aanbieden, een koninginnedag aankondiging doen of een heropening beschrijven die plaatsvond in Maart dit jaar…

Alle 100 sites uit de terras Top 100 heb ik bekeken. Nu ben ik niet van plan om alle terrassen te bezoeken, maar was vooral nieuwsgierig vanuit mijn eigen passie en professie; wat is de sfeer en impressie op de websites? Wordt er gebruik gemaakt van beeld, of beter, van video?

In de jurycommentaren bij elk terras wordt veel gesproken over de gastvrijheid, de glimlach van de bediening, kortom de beleving op een terras. Beleving begint tegenwoordig meestal al thuis, achter de computer. Wie kijkt er niet eerst even op een website voordat een keuze wordt gemaakt voor een hotel of restaurant, dus waarom niet voor een terras? OK, ik ben me ervan bewust dat het bezoeken van een terras vaak meer een toevallige samenkomst is van mooi weer, de locatie en of het terras er uitnodigend uitziet. Zoals Peter Garstenveld in Misset aanhaalt “ Gasten lopen langs je bedrijf, beoordelen het terras en besluiten dan pas om wel of niet bij jou naar binnen te komen”. Maar mijns inziens kan het toch geen kwaad om ook je potentiële gasten die eerst je site bezoeken gastvrij te ontvangen!

Tegenwoordig heeft bijna iedere ondernemer die ook echt onderneemt een verzorgde site, waar i.i.g. contactgegevens, menukaart en een routebeschrijving opstaan. Erg praktisch, maar gasten willen verleid worden en zien waarom ze jouw terras moeten bezoeken. Ligt het terras op een mooie locatie? Zien de zitplaatsen er comfortabel uit? Kan ik hier die lekkere koffie krijgen, een verrassende cocktail of een mooi opgemaakt bord of juist die simpele heerlijke pannenkoek met spek?

Een groot aantal websites doet een poging en plaatst tientallen foto’s op haar website met gerechten, feestende mensen en een stralende bediening. Een aantal ondernemers gaat een stapje verder; leuk zijn bijvoorbeeld de webcams bij Strandpaviljoen Neptunus. Ik krijg direct een heel klein beetje mee van de sfeer van het restaurant en terras en al direct zin om naar het strand te gaan. Gelukkig was het ten tijde van mijn kijken mooi weer, anders zou ik direct veel minder zin krijgen om af te reizen naar Zoutelande.

Dan heb je natuurlijk een handjevol sites waarop ik de bekende virtuele tour heb gezien. Ik vraag me elke keer weer af of je dit als ondernemer nu op je site wilt hebben staan. Ik zie het ook veel bij hotels; beweeg je muis en je “loopt” door verschillende ruimtes. Al zie je erg veel verschil in kwaliteit van deze virtuele tours, allemaal vervormen ze het beeld vreselijk waardoor je alle sfeer uit het beeld haalt. Vaak wordt het dan ook nog onder een titel “sfeerimpressie” of “video” neergezet. Om het zelf te ervaren zou je eens een virtual tour (De tour van Auberge ‘t Asjevind ik persoonlijk 1 van de betere) naast een goede video (bijvoorbeeld van Zoetelief) moeten zetten. Bij Zoetelief wordt ik al direct blij van de grote wijnglazen en mooi opgemaakte gerechtjes!

Zoetelief is een uitzondering: slechts 11 van de 100 bedrijven uit de Terras Top100 hebben een video (en hiermee bedoel ik geen virtual tours of fotoslideshows, maar echt, bewegend beeld, alsof je zelf onderdeel bent van de gezelligheid). Van die 11 video’s spelen er 2 video’s niet af (Borchland en Bilderberg Landgoed De Wilmersberg) en heeft Hotel Pulitzer alleen een paar 30 seconden video’s van 1 kamer, waarbij het ineens abrupt stopt. Gemiste kans lijkt me, als je op een prachtige locatie in Amsterdam zit, een heel mooi hotel bent en ook met je terras in de Top 100 2010 staat!

Het lijkt of veel ondernemers nog steeds een traditionele focus hebben op het product. De basis is goed; een mooi terras, vaak veel aandacht voor een modern interieur, gastvrije bediening en lekker eten en drinken. Daarbij komt een korte termijn promotie door te adverteren in de lokale krantjes. Maar waarom niet zorgen dat je je potentiële gasten al direct verleid op je website? Een goede, professionele sfeervideo is namelijk vaak net zo’n kleine investering als 1 keer adverteren in de lokale krant! Met als verschil dat een video veel langer “houdbaar” is. Uit onderzoek van Google komt naar voren dat meer dat 50% van sitebezoekers kijkt naar een video wanneer deze natuurlijk aanwezig is. Hoeveel mensen klikken op elke foto in een fotogalery? Met één klik ben je in staat om je gasten al achter hun computer te laten genieten van jouw gastvrijheid! Uiteraard moet je er wel voor zorgen dat je de video embed en niet, zoals bijvoorbeeld Berenschot’s Watermolen, waar je de website verlaat en terecht komt op youtube. Niets mis met youtube, maar je gast kijkt niet meer rond op jouw website en de kans op een bezoek daalt daarmee direct aanzienlijk! Neem dan een voorbeeld aan Beachclub Miljonairs waar de website zelfs eindigt op .TV , hoeveel text is er dan nog nodig om enthousiast te worden na het zien van de video? Je waant je direct tussen de miljonairs en hippe gasten!

Video meer zegt dan 1000 woorden en verleid niet alleen om deze zomer naar jouw terras te komen. Als de mooie zomer weer voorbij is, verleid je je website bezoekers om weer aan te schuiven in je gezellige sfeervolle restaurant waar het haardvuur knappert en je ook de mogelijkheid hebt om na een goed diner te genieten van die fijne hotelkamer. Noem het crosselling of up-selling, feit blijft dat er voor de terrassen uit de terras Top 100 nog veel kansen liggen! Het is volgens mij alleen de kunst om ze op de kaart te zetten 😉

Innovate Now, inspiring ideas at the Dutch Entrepreneural Conference

Conferences, from time to time I find it very inspiring. Yesterday I attended the Dutch MKB Regional entrepreneurial Conference in Rotterdam. Finally a good excuse to see the beautiful SS Rotterdam which is renovated to be a unique cruise hotel, well done Lucas! It is absolutely worthwhile to take a tour when you’re in Rotterdam.

As an entrepreneur it is always inspiring to get some (new) insights and ideas from others who have true passion for what they do! My main interests are based on creativity, marketing and video, shortly; how do we communicate and how does video help to tell a story, to seduce your customer, to let your public have a good laugh and meanwhile show them the do’s and dont’s in a simple and attractive way. I was very impressed by the presentations of Egbert Jan van Bel and René Boenders. Why? Because of all the open doors they showed us in a new way; with passion, attractive content and inspiring examples! Don’t dream but take action, know who your customer is and break out of your routine.. Does this seem logical? Look at the lost generation video or (for the Dutch ones) Het Terras and be inspired!

Did you know that only 14% of people who get an e-mail advertorial will take a look at it? That scared me a bit and on the other hand the fact that 82% that gets a video(link) will look at the video makes me smile again! I believe in the power of video and I do believe that there are so many possibilities to reach another in a simple way, without having a large budget or the intention to win an Effie with your first try… Winners are the ones who innovate, change and adapt to the new world! Easily said to think out of the box as your whole team finds comfort in that same box, or budgets are less than zero…That’s why these conferences can be so inspiring…it makes you believe you can win and you walk away with a lot of energy and new ideas to innovate and create….and I’ll use this new energy today to create!

iPromote

Yes, I am also a huge fan of my iPhone. It became my second best friend and I am getting a bit nervous when I forget to take it along where ever I am going…It surprises me what such a little thing can do with our lives and our mindset but I consider it as a fact that this genious thing won’t go out of our lives anymore and decided to take the most out of it.

So I have the Lonely Planet apps, put my favourite radio channel on it (you never know when you are really in need of music), read dayly news all seconds I have to wait for trains, busses, clients showing up late etc. and never have been more up to date what goes around in the world since I have my lovely little iPhone!

The best part of it is that I never guessed to use my iPhone as a sales instrument (besides the fact that I call and mail prospects and clients with it..). As a video producer, I am in need to show my material wherever I am, to everybody that’s interested and at all times. My iPhone makes it capable to show my material at all times and therefor; thank you iPhone as nowadays I will not only i-PHONE but even iPROMOTE just through this lovely little device!

I can really advice all entrepreneurs and marketing & sales people just to put your Company or Product Movie on your iPhone. I mean, look around you; everyone shares their phone content, so it is the best way to casually show your Company or Product to another and people will remind you!

Why, because its power is still underestimated, its something which is not done often yet and…video is getting more and more important every day!

How to put a video on your iPhone?

Putting a video on your iPhone is very simple. Just add your movie in your iTunes Library under “Movies”. It will be on your iPhone the next time you sync it. You can find your video by clicking the iPod button –> video.