Beelddenken of beeldbeleven?

Mijn gedachten gaan alle kanten op wanneer iemand mij vraagt wat ik doe voor mijn werk. Allereerst voelt mijn dagelijkse bezigheid niet als werken, maar als hobby. Dilemma, want als ik dit zou vertellen, hoe serieus nemen klanten mij dan nog?

Vaak verval ik, vanwege de effectiviteit, in woorden als; videoproducer, ondernemer en creatieveling. Op zich allemaal waar, maar het dekt voor mij lang niet de lading van hetgeen ik het liefst doe. Natuurlijk ben ik producer, maar dat is meer een middel om mijn verhalen te vertellen. Zoals een autocoureur die een auto nodig heeft om zijn wedstrijd te winnen. Hij zou dit ook op een fiets kunnen doen, maar dan was het toch echt een wielrenner.

Natuurlijk ben ik ondernemer, ik regel, plan, ben actie- en doelgericht, ik creëer en voer uit, ik ben zeker ondernemend, zit niet graag stil, heb altijd 101 gedachten en ideeën waarvan 80% weer neerdwarrelt en niets van terecht komt en uit die andere 20% ontstaan genoeg leuke projecten om weer verder te ondernemen. Inmiddels ben ik zelfs een ervaren ondernemer en weet dat als 1 van die gedachten me bezig blijft houden en langer dan een maand in mijn hoofd dwarrelt, dat ik er dan wat mee moet gaan doen. In actie komen, opschrijven, tekenen, uitbeelden. Vandaar dat mijn computer vol staat met half afgewerkte video’s, blogs en krabbels. Vaak zwaar niet-gestructureerd, wat dan weer een typisch kenmerk van “een creatieveling” is. Rood staat de ene keer voor “moeten”, de volgende keer voor “passie”en “willen”, ik houd namelijk niet van standaarden en kaders.

Ik heb geprobeerd mijn werkzaamheden te bundelen in 1 woord: Beelddenker. Ik voel me gemakkelijker bij beelden. Geef me een plaatjesboek en ik verzin een verhaal, geef me een camera en ik laat een verhaal ontstaan, liefst ongestructureerd, gewoon een verzameling van beelden die mooi zijn, die authentiek zijn en die een moment vast leggen. De structuur komt later. Dat is productie.

Het nadeel van een woord als beelddenker is dat het marketingtechnisch te vaag is, wie begrijpt in hemelsnaam wat je doet als je zegt dat je Beelddenker bent? En echt onderscheidend is het waarschijnlijk niet. Er zijn heel veel mensen die bij een verhaal direct beelden in hun hoofd zien verschijnen. Maar de kunst is niet het oproepen van beelden, maar hoe je er naar kijkt. Daar zit, volgens mij, het onderscheidend vermogen van de beelddenker. Ben je ook in staat om de beelden om te zetten naar iets wat prikkelt, wat kan verleiden, wat mensen beweegt om actie te ondernemen?

Beelden zie ik ook, wanneer ik met klanten praat over hun bedrijf, wanneer ik rondloop en kijk naar hun werkzaamheden, wanneer ik prikkel met vragen en zie of mensen passie hebben voor wat ze doen. Ik zie direct een verhaal, in beeld. Vaak maken klanten zich zorgen over het omzetten van hun verhaal in beeld. Ik nooit. Daar zit mijn kracht, ik ontzorg door hun verhaal uit te beelden. Niet alleen heel pragmatisch door het omzetten van tekst in beeld, maar door er een authentiek gevoel in te leggen, door beeld, audio, tekst en kleur te laten matchen. Heel soms vertelt een klant niet wie hij is, maar wat hij wil zijn. Dan wordt het lastig om de beelden daarop aan te laten sluiten. Ik weiger een palmboom in een achtertuin te tekenen wanneer de tuin in werkelijkheid een ijsvlakte is.

Dat heb ik moeten leren, vertel een verhaal dat integer is en authentiek. De beste bedrijven leven op hun missie en kunnen deze verwoorden op elk moment en door elke werknemer. Het zijn niet de verhalen die opgesteld zijn door de afdeling PR en verkocht worden aan hun werknemers. Je moet het voelen en zijn. Dat is misschien wel de beste manier om mijn functie te beschrijven; ik denk niet alleen beeld, ik leef in beeld, ik ben een Beeldbelever.

P.S. Mijn beelden kun je o.a. vinden op www.palsproductions.nl

Advertisements