Spelen met het weer

 

Weer

(klik op de foto voor de VLOG)

Het weer…zoals zoveel Nederlanders heb ook ik er een haat-liefde verhouding mee. De winter is namelijk, volgens mij, alleen erg leuk wanneer je vakantie hebt en op de slee, de skie (of in mijn geval boardend) een piste af kunt. En pistes hebben we nu eenmaal niet in NL, dus dat geeft hooguit een week een gelukzalig gevoel, totdat je weer autoruiten ijsvrij staat te krabben, compleet doorweekt van een fietstocht om 9.00 uur ‘s ochtends een droge broek aan trekt (ik haat regenpakken en weiger deze aan te trekken, jeugdtrauma, zeg maar) of al glijdend en tegen beter weten in, toch probeert de snelweg te bereiken omdat je niet als een watje over wilt komen bij de afspraak die je hebt (zie je het voor je: “sorry, belangrijke klant, ik vind het echt te glad en gevaarlijk om naar u toe te komen, kunnen we onze afspraak verzetten naar de lente?”).

Hoewel de winter mijn minst favoriete seizoen is, valt de zomer natuurlijk ook niet mee. Want dan zit ik liever met een rosé op het terras te zuchten dat het zo warm is, dan dat ik met 20 kilo op mijn schouder door een bloedhete stad sjouw om “sfeerbeelden” te maken en er natuurlijk continue mee geconfronteerd wordt dat anderen wel zo slim waren om met een rosé op het terras te gaan zitten puffen, geanimeerd puffen, dat dan weer wel…

Maar ach, aan de andere kant levert het weer mij vaak ook weer uitdagende en spectaculaire situaties op. Het grootste deel van de verhalen die ik in beeld breng, wordt namelijk op locatie opgenomen. Ik heb met 25 graden boven op een olietank gestaan, gehuld in dikke veiligheidskleding, helm en bril…Maar ik zat ook heerlijk te lunchen op het dak van het hoogste gebouw van Haarlem, wederom in de snikkende hitte, maar zo lekker! Ik heb meerdere keren een schietgebedje opgezegd om ervoor te zorgen dat het grijze wolkenpak zou verdwijnen. Soms had ik geluk en aan het einde van de dag een schitterende waterzon die nog net de grachten van de stad in vlam zette.

Afspraken voor filmshoots worden dan ook vaak gemaakt “onder voorbehoud van goed weer”. Maar wat is voor een video nu eigenlijk een goed beeld? Eigenlijk willen we het ultieme Hollandse plaatje: blauwe lucht met witte wolken! Ik ga dan ook niet meer op pad zonder ND filter. Deze filter plaats je over je cameralens en zorgt ervoor dat je beeld, bij veel zon, niet overbelicht wordt. Maar het zorgt er ook voor dat je niet genoodzaakt bent om je gehele beeld volledig scherp te stellen. met een ND filter kun je, bij veel licht, het onderwerp naar voren halen en de achtergrond lekker “geblurd” weergeven. Wil je hier meer over weten? Check dan deze video

Daarnaast kun je prachtig spelen met de zon. Je moet er van houden, maar hier en daar een lensflare, geeft de video het ultieme mooi-weer-gevoel. Een lens flare is eigenlijk een overbelicht set van cirkels die de zonnestralen bijna als in een tekening weergeven. Juist doordat je beweegt met je camera, zie je deze stralen meebewegen en geeft het een zacht en bijna romantisch beeld.

Ook de zonsopgang en ondergang is tegenwoordig gemakkelijk in te schatten door het gebruik van apps. als Sunrise sunset en Stonekick. Zo sta je niet uren te wachten om de zon te zien zakken in de zee, maar kun je nauwkeurig berekenen hoe laat je op je record knop moet drukken (houd je direct wat tijd over voor dat roseetje)

Maar ook van “slecht” weer kun je heerlijk gebruik maken. Zet je camera maar eens in slowmotion stand en gebruik de vallende regendruppels in plassen, de kleurige paraplu’s van een groep mensen (die je altijd wel vindt in de stad) of het bloemblad dat de zwaartekracht van het water niet meer aankan en langzaam doorbuigt om de straal als een gootje te begeleiden naar het gras..

Wel even zorgen dat je camera droog blijft, want over het algemeen houdt apparatuur nog steeds niet erg van water…

En valt dan toch dat pak sneeuw, dan moet je even opletten op de instellingen van je camera. Bij de meeste (consumenten)camera’s bestaat er een speciale knop die de witbalans berekend onder deze omstandigheden. Zorg er in ieder geval voor dat je de witbalans zo instelt, dat je uiteindelijke resultaat wel natuurlijk blijft. Vaak genoeg heb ik sneeuw met een blauwige gloed voorbij zien komen, niet zo attractief. Sneeuw zorgt er ook voor dat je vlakke beelden krijgt. Het brengt weinig emotie om een besneeuwd landschap te filmen. Je zult even wat meer energie moeten steken in het zoeken naar contrasterende kleuren, zoals de oranje wortelneus van een sneeuwpop. Hier helpt het om gebruik te maken van afwisselende close up beelden in plaats van wijde totaalshots. Alles voor de emotie, toch?

Met al deze middelen en weetjes, ben ik inmiddels een behoorlijk deskundige op het gebied van manipuleren van beeld. En het bespelen van “het weer” blijft in mijn vak de ultieme uitdaging! Helaas lukt het manipuleren van “het weer” nog steeds niet heel erg goed, of eigenlijk helemaal niet. Zo direct dus toch maar weer mijn kekke regenlaarsjes aan als ik op de fiets stap…

Advertisements

Inspiratie met Filmspiration

Eens in de zoveel tijd komen wij, videovakgenoten, samen om bij te praten over allerlei zaken die in het “vakgebied video” voorbij komen. Op 20 februari 2016 werden we uitgenodigd een kijkje te nemen bij Open Studio Amsterdam en camera’s,statieven, Movi en andere apparatuur te testen. Maar ook om kennis te delen op het gebied van audio, licht en colouring.

Van dit événement maakte ik een klein (simpel met iphone geschoten) videoverslag.

 

Wat een heerlijke avond vol inspiratie was dit!

Over Filmspiration

Filmspiration is de ‘gloeiplaats’ voor professionals in de film- en videobranche. Het is een een experimenteel centrum voor pro’s met een passie voor beeld.

Hier vind je inspiratie, energie, workshops, nieuwe samenwerkingen en mogelijk ook concrete opdrachten.

De kracht zit in de delen van het grotere geheel. Iedereen, vanuit zijn eigen kennis en passie laat de kracht zien en deelt dat met de andere aanwezigen. Met Filmspiration ontstaat daardoor de slagvaardigheid van een middelgroot mediabedrijf met de flexibiliteit van een betrokken ZZP’r. Elke opdracht kan je aan, omdat je de verschillende disciplines direct bij de hand hebt en je deze direct kan inzetten, alsof het je eigen collega’s zijn.

Over Monique

In deze virtuele wereld zijn we allemaal een beetje videograaf. We leggen alles vast in beeld, of dit nu foto of video is. Ga er eens goed voor zitten en neem die beelden in je op. Zie je hoe onwaarschijnlijk mooi beelden kunnen zijn? Valt het je ook op dat je soms de details niet ziet omdat er zoveel beeld op je afkomt?
Ik houd van de kunst van het kijken; het volledig openzetten van de lens waardoor je beeld groter wordt. Of juist het vernauwen van je lensopening, waardoor je de details van een beeld kunt trechteren.

Kijken, zien, ontdekken, verbeelden, verbazen…Monique is beeldddenker en vooral; beeldbelever.
Met een enorme passie voor het vertellen van verhalen, maar ook voor het luisteren naar verhalen.
Het omzetten van deze verhalen in beeld is haar kracht.

Kijk voor visuele inspiratie op PalsProductions

Fashion in video

Het is 30 graden plus, in Nederland. Echt waar, de mussen vallen van het dak en ik loop in een lange broek met een kilo of 10 op mijn rug om een bedrijfsvideo op te nemen. Het lijkt me geen goed idee om een korte broek aan te trekken, want ik ga filmen met een klant bij het Rijksmuseum en dan straalt een korte broek, naar mijn idee, toch niet echt professionaliteit uit.
Mijn klant komt aan in een baggy worker tot net boven de knie. Hij heeft duidelijk geen last van etiketten en heeft al helemaal niet nagedacht over een niet-professionele uitstraling naar het Rijksmuseum toe. Dat hoeft ook niet, want hij valt in de categorie klusser; hij staat met een halve gereedschapskist in en aan zijn broek op een lift 5 meter boven de grond een rolgordijn 5 cm te verplaatsen zodat het minieme straaltje licht dat op een antiek dressoir uit de 17e eeuw valt, buitengesloten wordt van de ruimte. De conservator van het Rijks zal tevreden zijn en niemand die opkijkt van mijn klant in korte broek.
Toch heb ik nu een klein probleem. Mijn issue met de korte broek heeft weinig te maken met uitstraling naar zijn klant, maar alles met wat de kijker van zijn bedrijfsvideo gaat zien in hartje winter. Op de een of andere manier voelt het uitermate onprettig om bij -10 graden iemand op beeld te zien in een korte broek. Dit vinden we gekker dan met 30 graden iemand in een lange broek met colbert te zien.
En een bedrijfsvideo wordt nu eenmaal gemaakt om langere tijd te tonen op je website, social media of tijdens je sales pitch.
Meestal vraag ik vooraf geen smalle streepjeskleding aan te doen (dat gaat flikkeren op beeld), na te denken over niet al te opvallende kleding dat toevallig in dat seizoen erg hip is, maar 2 seizoenen later begrijpt niemand meer hoe we dit met zijn allen leuk konden vinden. Nu ben ik geen stylist en vind ik oprecht dat iedereen zoveel mogelijk zichzelf moet blijven, maar de kijker moet het wel blijven begrijpen. Daarom zet ik het achterwege laten van korte broeken toch maar in mijn checklist en voeg er direct een tussenhaakjes : “geen slippers” aan toe.
Met de bedrijfsvideo is het overigens goed gekomen. Wij videomakers gebruiken graag afwisselend totaalshots, medium shots en close shots. En op die laatste twee vallen de benen, hoe mooi en ontbloot ook, nu eenmaal meestal vanzelf weg…

Beelddenken of beeldbeleven?

Mijn gedachten gaan alle kanten op wanneer iemand mij vraagt wat ik doe voor mijn werk. Allereerst voelt mijn dagelijkse bezigheid niet als werken, maar als hobby. Dilemma, want als ik dit zou vertellen, hoe serieus nemen klanten mij dan nog?

Vaak verval ik, vanwege de effectiviteit, in woorden als; videoproducer, ondernemer en creatieveling. Op zich allemaal waar, maar het dekt voor mij lang niet de lading van hetgeen ik het liefst doe. Natuurlijk ben ik producer, maar dat is meer een middel om mijn verhalen te vertellen. Zoals een autocoureur die een auto nodig heeft om zijn wedstrijd te winnen. Hij zou dit ook op een fiets kunnen doen, maar dan was het toch echt een wielrenner.

Natuurlijk ben ik ondernemer, ik regel, plan, ben actie- en doelgericht, ik creëer en voer uit, ik ben zeker ondernemend, zit niet graag stil, heb altijd 101 gedachten en ideeën waarvan 80% weer neerdwarrelt en niets van terecht komt en uit die andere 20% ontstaan genoeg leuke projecten om weer verder te ondernemen. Inmiddels ben ik zelfs een ervaren ondernemer en weet dat als 1 van die gedachten me bezig blijft houden en langer dan een maand in mijn hoofd dwarrelt, dat ik er dan wat mee moet gaan doen. In actie komen, opschrijven, tekenen, uitbeelden. Vandaar dat mijn computer vol staat met half afgewerkte video’s, blogs en krabbels. Vaak zwaar niet-gestructureerd, wat dan weer een typisch kenmerk van “een creatieveling” is. Rood staat de ene keer voor “moeten”, de volgende keer voor “passie”en “willen”, ik houd namelijk niet van standaarden en kaders.

Ik heb geprobeerd mijn werkzaamheden te bundelen in 1 woord: Beelddenker. Ik voel me gemakkelijker bij beelden. Geef me een plaatjesboek en ik verzin een verhaal, geef me een camera en ik laat een verhaal ontstaan, liefst ongestructureerd, gewoon een verzameling van beelden die mooi zijn, die authentiek zijn en die een moment vast leggen. De structuur komt later. Dat is productie.

Het nadeel van een woord als beelddenker is dat het marketingtechnisch te vaag is, wie begrijpt in hemelsnaam wat je doet als je zegt dat je Beelddenker bent? En echt onderscheidend is het waarschijnlijk niet. Er zijn heel veel mensen die bij een verhaal direct beelden in hun hoofd zien verschijnen. Maar de kunst is niet het oproepen van beelden, maar hoe je er naar kijkt. Daar zit, volgens mij, het onderscheidend vermogen van de beelddenker. Ben je ook in staat om de beelden om te zetten naar iets wat prikkelt, wat kan verleiden, wat mensen beweegt om actie te ondernemen?

Beelden zie ik ook, wanneer ik met klanten praat over hun bedrijf, wanneer ik rondloop en kijk naar hun werkzaamheden, wanneer ik prikkel met vragen en zie of mensen passie hebben voor wat ze doen. Ik zie direct een verhaal, in beeld. Vaak maken klanten zich zorgen over het omzetten van hun verhaal in beeld. Ik nooit. Daar zit mijn kracht, ik ontzorg door hun verhaal uit te beelden. Niet alleen heel pragmatisch door het omzetten van tekst in beeld, maar door er een authentiek gevoel in te leggen, door beeld, audio, tekst en kleur te laten matchen. Heel soms vertelt een klant niet wie hij is, maar wat hij wil zijn. Dan wordt het lastig om de beelden daarop aan te laten sluiten. Ik weiger een palmboom in een achtertuin te tekenen wanneer de tuin in werkelijkheid een ijsvlakte is.

Dat heb ik moeten leren, vertel een verhaal dat integer is en authentiek. De beste bedrijven leven op hun missie en kunnen deze verwoorden op elk moment en door elke werknemer. Het zijn niet de verhalen die opgesteld zijn door de afdeling PR en verkocht worden aan hun werknemers. Je moet het voelen en zijn. Dat is misschien wel de beste manier om mijn functie te beschrijven; ik denk niet alleen beeld, ik leef in beeld, ik ben een Beeldbelever.

P.S. Mijn beelden kun je o.a. vinden op www.palsproductions.nl